Ashes to Asses

Als kunst zichzelf verlaagt tot lelijkheid
En holler wordt dan dát waartegen zij
Zich afzet: een doldrieste maatschappij
Van volgevreten zelfgenoegzaamheid;

Als kunst de stad bevuilt, terwijl de stad
Zo hunkert naar iets moois en naar iets waars,
En niet naar een Kabouter Kandelaars,
Als vulling voor een nog te vinden gat;

En als het kerstkabouterkunstbeleid
Niets anders is dan volksverlakkerij,
Met al zijn aai- en naai- en snaaierij;
Als kunst zichzelf verliest in vuiligheid,
 
Laat ons dan schuilen, lief, in een gedicht
En samen wachten op het ochtendlicht.