Dageraad

 

't Is waar, een nieuwe dag breekt aan,

Maar om nou daarom op te staan,

We gingen toch ook niet naar bed

Omdat het gister donker werd.

Liefde bracht ons, ondanks de nacht, tezaam

En laat, ondanks het licht, jou nu niet gaan.

 

Het licht bezit geen tong, maar spiedt,

En als het spreekt zoals het ziet,

Is wat het zegt niet erger dan

Dat ik wil blijven als het kan

En dat ik om mijn hart en eer zo geef,

Dat ik niet weg wil bij wie die twee heeft.

 

Is het voor zaken dat je gaat?

Die zijn voor liefde 't grootste kwaad;

Een dwaas, een schoft, de liefde kan

Ze aan, maar niet een zakenman.

Want zaken doen en minnen, dat is net

Als een getrouwde man in een vreemd bed.

 

 

(Vertaling: Arie van der Krogt)