Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht,

Licht op en vlam wanneer je ouder wordt;

Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag.

De wijze, voor wie straks het duister wacht,

Omdat geen licht meer bliksemt uit zijn woord,

Verdwijnt niet zomaar in de zoete nacht.

De goede man, die aanspoelt en die dacht:

Hier in de baai dansen mijn deugden voort,

Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag.

De wilde, die met zang de zon aanbad,

En te laat zag, dat dat zijn baan verstoort,

Verdwijnt niet zomaar in de zoete nacht.

De dappere, haast dood, die blind nog zag

Met ogen stralend als een meteoor,

Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag.

En u, mijn vader, door mij zo geacht,

Vloek, zegen mij met tranen, maar vecht door.

Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht.

Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag.

(Vertaling: Arie van der Krogt)