God van Liefde (Love III)

George Herbert

(1593 – 1633)

 

 

God zei: wees welkom, maar mijn ziel kromp in

                                    Door wat ik had misdaan,

Maar liefdevol zag Hij mijn aarzeling

Bij het naar binnen gaan,

En lief was ook de toon waarop Hij sprak:

                                   Of er nog iets ontbrak.

 

Een gast, zei ik, die hier een plaats verdient.

                                   Hij zei: die gast ben jij.

Ik die vol zonde is? U hier te zien

                                   Is al te hoog voor mij.

Maar wie zorgde ervoor dat jij Mij ziet,

                                   Vroeg Hij, was ik dat niet?

 

Jawel Heer, maar vertroebeld is mijn blik;  

                                   Mijn schuld verdient geen eer.

Wie anders, zegt Hij, draagt die schuld dan ik?

                                   U zal ik dienen, Heer.

Kom, eet zo vaak mijn Lichaam als het kan.

                                   Ik kwam en at ervan.

 

 

  

 

Vertaling:

Arie van der Krogt