Sonnet 10

Schaam je, zeg niet dat jij van iemand houdt;
Jij die slechts roofbouw op jezel'f pleegt.
Geef toe dat velen stapel zijn op jou,
Terwijl jij zonneklaar om niemand geeft.

Want jij bent zo van haat en nijd bezield,
Dat je je eigen ik zelfs ondermijnt
En welbewust je schone huis vernielt,
Waar goed beheer door jou gewenst zou zijn.

Wees anders, laat mijn oordeel anders zijn.
Moet liefde slechter zijn behuisd dan nijd?
Wees net zo zacht en aardig als je schijnt,
Of wees jezelf ten minste toegewijd.

Doe het om mij, hernieuw je en behoud
Je schoonheid in de jouwen en in jou.
 

(Vertaling: Arie van der Krogt)

Terug naar Sonnetten van Shakespeare