Sonnet 24

Mijn oog speelde voor schilder en het heeft
Diep in mijn hart jouw schone vorm geprent.
Mijn lichaam is de lijst die diepte geeft;
En daaraan wordt de kunstenaar herkend.

Kijk door de ogen van de meester - Zie,
Hoe levensecht hij jou heeft afgebeeld.
Ik berg je in mijn hart, mijn galerie,
Waar door jouw oog het licht naar binnen speelt.

Zo zijn de ogen elkaars compagnon:
Mijn ogen etsten jou, de jouwe zijn
De vensters van mijn hart, waardoor de zon
Naar binnen gluurt en jouw portret beschijnt.

Toch maakt het oog geen kunst die kunst mag heten,
Want in haar beelden wordt het hart vergeten.


(Vertaling: Arie van der Krogt)

Terug naar Sonnetten van Shakespeare