Sonnet 6

Dus vang je eigen zomer in kristal
Vóór hij door winterklauwen wordt geschaad.
Bewaar je schat, opdat hij groeien zal,
Voordat hij zelf zijn rijkdom sterven laat.

Het is geen woeker als je rijkdom loont,
Zolang het velen vrucht en vreugde geeft.
Zo wordt jouw vrucht genoten door een zoon;
En tienmaal meer als je in tien herleeft.

En jouw geluk neemt evenredig toe,
Als je jezelf tienmaal hebt voortgebracht.
Wat doet uiteindelijk de dood ertoe,
Wanneer je voortleeft in je nageslacht.

Jij bent toch mooi, dus geef niet eigenwijs
Jezelf aan wormen, gun de dood geen prijs.

(Vertaling: Arie van der Krogt)

Terug naar Sonnetten van Shakespeare