Stadsetiquette

Etiquette

 

 

Zij was een kind met stralend blauwe ogen,

Een jaar of acht of negen of zoiets;

Maar ze reed steeds de stoep op met haar fiets

En zoiets, vind ik, moet je niet gedogen.

 

Dus vriendelijk sprak ik dat meisje aan

Zoals een echte Rotterdammer doet:

"Joh, sodemieter nou eens van die stoep!"

Ze is er als een speer vandoor gegaan!

 

Waarna ze met haar vader aan kwam zetten;

Ik riep nog: "Meijer... Diekstra... Etiquette..."

Maar hij had last van zijn gehoorvermogen.

 

Ook had hij iets teveel adrenaline;

Zijn vuisten heb ik veel te laat gezien en ...

Ik bleef achter met twee blauwe ogen.