Voorlezen Dylan Thomas

PDF
Recencie Kim van Norren Parool 1 nov 2018
PDF [249.0 KB]
Download (6 downloads)

Op 31 oktober 2018 droeg ik twee vertalingen voor van gedichten van Dylan Thomas. Dat was tijdens de opening van een tentoonstelling van schilderijen van Kim van Norren in het uitvaartmuseum Tot Zover in Amsterdam. Voor meer info zie hiernaast in een recensie in Het Parool.

Voor de tekst van de gedichten verwijs ik naar mijn speciale site met al mijn vertalingen.

Optreden Heerenhuys 

 

 

Op  16 september en 14 oktober gaf ik concerten in Het Heerenhuys in het Park bij de Euromast

In deze voorstellingen sleepte ik het publiek me naar alle kanten van mijn repertoire en zong ik over wat er goed – en goed fout – gaat in onze mooie stad.

Abraham Tuschinski

Klik hier om een tekst te typen.

 

In juni en juli 2018 speelden Iris van der Lee en ik  de voorstelling 'Bij Tuschinski' in het verhalenhuis Belvedere.

Roland Vonk van RTV Rijnmond schreef over de voorstelling:

"Het verhaal van Tuschinski is indrukwekkend. In 1904 als achttienjarige met niks in Rotterdam gearriveerd vanuit Polen, hier aan de slag gegaan als vestenmaker, met zijn overgekomen vrouw een hotel begonnen, in 1911 zijn eerste theater geopend, in de twintig jaar daarna maar liefst twaalf bioscooptheaters en twee variététheaters uit de grond gestampt - waarvan de meeste in Rotterdam -, drie kinderen gekregen èn verloren, bij het bombardement van 1940 het grootste deel van zijn amusementsimperium kwijtgeraakt aan de vlammenzee, en in 1942 als jood opgepakt en afgevoerd, om te worden vermoord in Auschwitz, niet ver van de plek in Polen waar hij opgroeide.
Abraham Tuschinski is in zijn leven zogezegd full circle gegaan. Van niks naar grote successen, rijkdom en gezinsleven, en terug naar niks.

Die voorstelling van Arie en Iris met dit verhaal in Verhalenhuis Belvédère op Katendrecht vond ik ter plekke heel aardig. Ik vroeg me wel af in hoeverre het allemaal op de radio zou werken.

Gaande het monteren sloeg dat helemaal om.
Ik ging me steeds meer realiseren wat een geweldige vorm van geschiedschrijving dit is. Op de radio zou dit ook wel eens minstens zo goed kunnen werken als op de planken.

Je kunt het horen via de podcast. Ook als je niks wist van Tuschinski, en misschien hooguit zijdelings geïnteresseerd bent in zo'n megalomaan ondernemersbestaan van lang geleden, zul je bij beluistering met me eens moeten zijn: wàt een leven. En wàt wordt het goed verteld.

Archief Rijnmond, Radio Rijnmond, zondag 29 juli 11-12 uur.

Arabisch zingen

Donderdag 5 april 2018 zong ik in Leeszaal West vertaalde liedjes. Daarbij ook een paar Arabisch liederen, samen met Rafaa Ismael en Moerad Zyad. Hier links een filmpje met het lied Qalbi en hieronder een geluidsopname van  "'t Is dezelfde zon"

 

Afscheid bij gemeente Rotterdam

Eind januari 2017 nam ik afscheid van de gemeente Rotterdam met een heus concert in de Burgerzaal. Hier een verslag in foto en film.

 

Optreden bij OVT

 

Op zondag 15 oktober trad ik op in de uitzending van OVT (Onvoltooid Verleden Tijd) op Radio NPO1. Het programma werd opgenomen in de Sterrenzaal in Diergaarde Blijdorp.  Hier zijn fragmenten te vinden van de vier liedjes die ik tijdens de uitzending zong.

De Nederland Vertaalt Prijs 2017 (categorie FR-NE)

Op 13 mei 2017 won ik de Nederland Vertaalt prijs (FR-NL) in het Academiegebouw in Utrecht met een vertaling van een gedicht van Louis Aragon 'Il n'y a pas d'amour heureux'. Het gedicht is vooral bekend geworden toen Geaorge Brassens het in 1953 op muziek zette. DE jury bestond uit Margot Dijkgraaf, Maarten Asscher (vz) en Guus Luijters. 

Er is geen liefde zonder pijn

 

Niets krijgt een mens cadeau, er is alleen maar lijden
Hoe sterk of zwak hij is, als hij zijn armen spreidt
Dan is zijn schim een kruisbeeld, met beide armen wijd.
Geluk dat hij omhelst, breekt af en raakt hij kwijt
Zijn leven is een vreemd en hartverscheurend scheiden.
Er is geen liefde zonder pijn

 

Zijn leven lijkt een troep ontredderde soldaten
Die enkel zijn gekleed om op de vlucht te slaan
Wat heeft het nog voor zin om ’s morgens op te staan
Als men totaal gebroken ‘s avonds naar bed moet gaan
Kun je dit leven noemen zonder een traan te laten
Er is geen liefde zonder pijn

 

Mijn lieve lief, mijn lief, je hebt mijn hart gebroken
Ik draag je in me mee als een gewonde zwaan
En al die stomme mensen, die zien ons samen gaan
De woorden die ik sprak, halen ze steeds weer aan
Terwijl ze ooit voor jou, voorgoed zijn uitgesproken
Er is geen liefde zonder pijn

 

Het is nu veel te laat om nog te leren leven
We storten elke nacht ons hart uit bij elkaar
Veel wroeging is er nodig voor ‘t raken van een snaar
Veel tranen zijn er nodig voor ‘n klank op een gitaar
Met hoeveel leed wordt niet één simpel lied geschreven
Er is geen liefde zonder pijn

 

Er is geen liefde zonder verdriet en tegenslagen
Er is geen liefde zonder de gesel van de pijn
Er is geen liefde zonder verlept en flets te zijn
De liefde voor het vaderland is bij jouw liefde klein
Er is geen liefde die je zonder snik kunt dragen

Er is geen liefde zonder pijn
Maar liefde laat ons samen zijn

 

Voordracht van Annejet van der Zijl in de Nieuwe Kerk tijdens de Nationale Herdenking 4 mei 2017

And Death Shall Have No Dominion.

Op 4 mei 2017 hield Annejet van der Zijl een prachtige voordracht in de Nieuwe kerk in Amsterdam. Daarin gebruikte ze mijn vertaling van het gedicht van Dylan Thomas And Death Shall Have No Dominion.
Lees hiernaast hoe verhaal en gedicht elkaar omhelzen.

  

(...) Aan de Pijnboomstraat zaten de Joodse onderduikers boven op zolder en de ex-SS’er beneden in het zijkamertje. Wat kon mijn gastvrouw lekker koken, zei hij toen ik hem na een lange speurtocht eindelijk had gevonden, wat was ze lief en warm voor mij en voor iedereen. En was hij onder de indruk geweest van de rust en het zelfvertrouwen van de knappe zwarte man die zijn gastheer was. Het was voor mij bijna eng om die getuigenis te horen, want het waren praktisch dezelfde woorden die ik eerder had gehoord van een oude dame die als enige van de Joodse onderduiksters het drama overleefde en die ik in Israël gevonden had.

Ik leerde trouwens nog iets tijdens mijn zoektocht. En dat was dat de dood, hoe verschrikkelijk, oneerlijk en tragisch die in het geval van dit echtpaar ook was, uiteindelijk niet de macht had om hun leven te definiëren. Zoals de Britse dichter Dylan Thomas schrijft in zijn prachtige gedicht And Death Shall Have No Dominion.

Ik lees u de eerste strofe voor, in de Nederlandse vertaling van Arie van der Krogt:

De dood zal ons nooit overwinnen.
De doden zijn naakt en worden weer één
Met de man in de wind en de halve maan;
Als hun botten zijn schoongepikt, schoon en vergaan,
Verdwijnt hun sterrenkleed niet.
Al worden ze dwaas, ze blijven toch wijs,
Al zinken ze weg in de zee, ze staan op,
Al sterven geliefden, de liefde blijft;
De dood zal ons nooit overwinnen.

Toen ik begon aan mijn speurtocht dacht ik dat ik een verhaal over de oorlog ging maken, maar het werd een verhaal over de liefde.